Category: Lemon Lizzie designs

10 dingen die je moet gedaan hebben in Ljubljana

Ljubljiwatte? Mocht je nog nooit van deze stad gehoord hebben, dan zal je wel niet de enige ter wereld zijn. Ljubljana is de hoofdstad van Slovenië, en de stad waar ik vorig najaar, putje november, besloot naartoe te gaan voor een citytripje. Als je er al eens bent geweest, is dat hoogst waarschijnlijk en passant, bij een roadtrip door Slovenië of richting Kroatië, maar ik zocht gewoon een leuk stadje dat haalbaar was om in enkele dagen volledig te bezoeken en deze stond nog ergens in een tijdschriftknipsel dat ik bewaard had. Ljubljana is de spreekwoordelijke ‘scheet’ groot, maar moet zeker niet onderdoen aan charme. Om maar een voorbeeld te geven: aan elke lantaarnpaal hangt in Ljubljana een bloempotje, hoe leuk is dat? Klein maar fijn – check. Via deze geïllustreerde kaart van 10 dingen die je moet gedaan hebben in Ljubljana wil ik je laten kennis maken met deze heerlijke stad.

1/ Proef lokale producten op Vodnik Square

de versmarkt van Ljubljana

…ofte Vodnikov Trg. Elke dag van de week, behalve op zondag vind je de versmarkt hier. Op zaterdag vind je er ook eetstands met supervers lokaal heerlijks. Vodnikov Trg is ook de locatie voor Open Kitchen, een heuse foodies markt (helaas voor mij maar van halfweg maart tot oktober). De Slovenen zijn heel trots op hun eigen producten, mét recht en reden. Korte keten lijkt er hier gewoon ingebakken te zijn: waarom producten van ver laten komen als je al het goede al in de buurt hebt?

2/ Ga eten in Monstera Bistro

voorgerechtje in Monstera Bistro

Laat het nu net lokale, verse, seizoensgebonden producten zijn die centraal staan in Monstera Bistro. Om de paar dagen veranderen ze hier hun menu om enkel het allerbeste op je bordje te serveren. Bovendien hanteren ze het principe van ‘zero waste cuisine’. Ik was eerst bang dat deze zaak misschien net iets te posh zou zijn voor mij, maar niets was minder waar. Een hartelijke ontvangst, ongedwongen omgeving, lief voor de portemonnee en vooral overheerlijk eten! Absolute aanrader!

3/ Drink kava in Tozd

kava in Tozd

Voor je denkt dat ik je in een decadente bar aan coupekes wil laten lurken, een woordje uitleg: ‘kava’ betekent koffie in het Sloveens. En ola pola, ze hebben hier duidelijk graag hun bakkie troost. In Tozd gaat de menukaart gepaard met een uitgebreide uitleg van waar àlle producten (tot en met de eitjes voor de brunch toe) afkomstig zijn en je raadt het al: alles moet lokaal zijn. Ze hebben een gigaterras aan de Ljubljanicarivier, net buiten het iets drukkere centrum, maar binnenin is het zeker ook gezellig zitten met een mix van street style en vintage.

4/ Maak een wandeling in Tivoli Park

Tivoli Park in de verse sneeuw

De dag dat ik een grote wandeling wou maken door dit park, was het net (hevig) beginnen sneeuwen, maar deze groene long in Ljubljana is zeker een wandeling waard, ook al is het een kleintje door de knisperende sneeuw. Kans is groot dat je een local met zijn of haar hond tegenkomt, want de Ljubljanen (of hoe je ze ook moet noemen) zien hun trouwe viervoeters héél graag. Verschillende hondenbakkerijen tegengekomen in Ljubljana, op winkelvensters zie je af en toe het berichtje ‘honden toegelaten’ en des te meer wandelaars met hond mee gezien. Maar enfin, Tivoli Park: aanrader.

5/ Geniet van één van de vele terrasjes langs de Ljubljanica

Het sociale leven lijkt in Ljubljana geconcentreerd langs de Ljubljanica, de rivier die dwars door Ljubljana stroomt. De drievoudige brug (Triple Bridge of Tromostovje), ontworpen door architect Plečnik (een naam die veel in Ljubljana valt) is sowieso het toeristische centrum van de stad, met aan de ene kant de Franciscaanse kerk en aan de andere kant het overal bovenuit torende kasteel. Maar langs de rivier vind je dus een hele resem cafeetjes met obligaat terras. En de Slovenen zijn duidelijk hardnekkige terrasjesmensen want zelfs bij de vriestemperaturen waarin ik Ljubljana bezocht, nestelden ze zich gewoon resoluut onder de verwarmde parasols.

Vriestemperaturen? Terrasje doen!

6/ Eet ‘s nachts dessert in Lolita

Foto (c) Lolita

Eén van die terrasjes is dat van Lolita. Het interieur trok mij echter meer aan: onder gigagewelven heb je het gevoel dat je net Alice-in-Wonderland-gewijs gekrompen bent na een beet uit een koekje. En binnen heb je zicht op allerhande taarten en toetjes onder glasstolpen. Ze proeven kan tot 22.00u. tijdens de werkweek en tot 23.00u. in het weekend. Nomnomnom!

7/ Koop een Sloveens design souvenir in IKA

Foto (c) IKA

Ah, de hartverwarmende Sloveense trots sijpelt ook door in hebbedingetjes. IKA is een gezellig winkeltje met alleen maar Sloveense ontwerpen, van kledij tot accessoires en interieurspulletjes: deze winkel gelooft rotsvast in het creatieve talent van lokale ontwerpers. Met recht en reden! Geen duur onpersoonlijk design hier, maar voorwerpen met een verhaal en een visie. Als je een origineel souvenir zoekt, dan is IKA de place to be.
In het verlengde van deze straat (Ciril-Metodov trg, en verderop Mestni trg en Stari trg ) vind je trouwens nog veel meer leuke winkeltjes. Mijn favorieten: This & That, Smile Concept Store, GUD Shop en Babushka Boutique. Het water oversteken is trouwens ook eens de moeite als je liefhebber bent van de betere drukkunst: in Tiporenesansa vind je handgebonden boekjes en zeefdrukpareltjes. En de andere kant op vind je ook nog wat leuke zaakjes in Trubarjeva Cesta.

8/ Bezoek één van de vele musea van Ljubljana

Narodna Galerija

Geen citytrip zonder een museumbezoekje. Enneuh, ik heb er behoorlijk wat gedaan. Ljubljana lijkt misschien klein, maar o zo rijk aan verrassende musea. Je kan natuurlijk het kasteel bezoeken zoals elke toerist in Ljubljana, maar ik had andere favorieten, onder andere Narodna Galerija (Nationale Galerij) ofte het museum voor schone kunsten. Het barokke interieur loopt over in een modern nieuw gedeelte dat het verbindingsstuk vormt met de tijdelijke tentoonstelling. Een uitgebreide collectie met de nadruk op Sloveense kunst. Ik had het gebouw bijna voor mij alleen in putje november: de zalen waren uitgerust met sensoren waardoor het licht pas aan ging als je de zaal naderde. Het Museum van Hedendaagse Geschiedenis was ook in een luisterrijk gebouw ondergebracht aan de rand van Tivoli Park. Héééééél veel tekst hier, maar wel boeiend om kennis te maken met de recente geschiedenis van Slovenië waar ik eerlijk gezegd bijna niets over wist.
Verder is er ook het Museum van Moderne én die van Hedendaagse Kunst. Anderhalve kilometer van elkaar, maar met één ticket kan je beide bezoeken. Het Internationaal Centrum voor Grafische Kunst fungeert een beetje als poort van Tivoli Park. Helaas waren ze net een nieuwe tentoonstelling aan het opstellen toen ik er aan de deur stond. In het stadsmuseum ontdek je tenslotte hoe de stad door de eeuwen heen evolueerde tot zijn huidige vorm.

9/ Koop kunst per kilo

DobraVaga: jonge kunst in een oude vismijn

DobraVaga kan je vertalen als “mag het iets meer zijn”. Deze voormalige vismijn (ontworpen door, jawel, onze vriend Plečnik) doet nu dienst als galerij waar je laagdrempelige kunst kan kopen, buiten de traditionele kunstmarkt om. Jong talent dus. De prijzen zijn niet bepaald door naam en faam, maar eerder door gebruikte materialen en de vorm die gebruikt is, het gewicht die het dus haast letterlijk in de weegschaal brengt. En jawel, er staat een weegschaal temidden de zaak.

10/ Ervaar de lokale ondernemersenergie in Poligon

Foto (c) Poligon

Een oude tabaksfabriek toverden de mensen van Poligon om tot een creatief centrum. Behalve een coworking space is er ook ruimte voor ateliers, prototypes maken, workshops zoals onder andere tekenfitness. Kijk best even op voorhand of er een leuke activiteit is. Zoniet, dan krijg je misschien net als ik een spontaan privérondleidinkje! Een compleet zelfbedruipend burgerinitiatief waar ze een thuis creëren voor creatieve ondernemers: heerlijk!

Zo, hopelijk heb ik je stiekem nieuwsgierig gemaakt naar deze charmante stad. Mocht je nog vragen hebben of je wil je eigen Ljubljana-ervaringen delen: laat gerust een reactie achter!


Cultuurcafé De Barriere

Toen Gertjan en Sarah me benaderden voor het ontwerpen van het logo en de drankkaart van hun cultuurcafé De Barriere, was ik aanvankelijk wat weigerachtig. Ik beschouw mezelf niet als een grafisch ontwerpster, dus logo’s en layout – euhm – out of my comfortzone. Maar ze vroegen het zo lief dat ik niet kon weigeren.

Voor het logo tekende ik volgende eisen op: het moest strak en helder zijn, maar toch de ziel van hun gezellig cafeetje tonen. Een retrotintje mocht, maar liefst met elementen van wat ze voor hun café in gedachten hadden: een warme plek vol goede biertjes en een hart voor cultuur met muziek, optredens, theater…

Uit de bovenstaande schetsen was de derde duidelijk favoriet, dus ging ik daarmee verder aan de slag. De gezichtjes rechtsonder (mijn karikatuurversie van Sarah en Gertjan) werden uiteindelijk ook nog gebruikt voor wat andere zaken (onder andere de drankkaart die straks aan bod komt).

Et voilà, ik heb geprobeerd alles ‘supersjtrak’ te houden, de kleuren te beperken en door bepaalde elementjes (vlagje, kruis in cirkel, ‘established‘afkorting) toch een knipoog naar vroegere tijden te geven.

Dan de drankkaart: naast het grafisch goed zetten mocht ik die ook opfleuren met illustraties. Eentje op elke pagina graag, was de boodschap. Bij croques wou Sarah alvast al crocs afgebeeld zien, maar voor de rest kreeg ik carte blanche.
Ik krabbelde allerhande probeersels en ideetjes in mijn schetsboek aan de hand van de tekst die ze me bezorgden. De ene schets was al duidelijker dan de andere.

Zo tekende ik oorspronkelijk Paris Hilton bij wijze van ‘blondje’, maar de link naar haar was niet zo duidelijk en zelf vond ik haar ingekleurde versie niet oké, dus werd ze door een ander blondje vervangen. Gertjan was erg voor mijn schetsmatige stijl te vinden, maar ik vond dat ik in de drankkaart de lijn van het logo moest doortrekken en zette dus al mijn ontwerpjes hyperstrak in Adobe Illustrator. De titeltjes werden in vlagjes gegoten en een eenvoudig, uniform lettertype moest de leesbaarheid optimaal houden. In dit videootje zie je het resultaat.


Maar het is natuurlijk des te fijner om de drankkaart gewoon eens live te gaan bewonderen in Cultuurcafé De Barriere in Wevelgem! Op facebook vind je ze hier en op instagram hier: volgen en bezoeken, die handel! En doe Gertjan en Sarah de groeten van mij!

Emiel

Jonas en Laurence kwamen naar me toe met een duidelijk plan voor het geboortekaartje van hun zoontje Emiel. Ze wilden graag een ander gezinslid in de spotlight zetten op het kaartje: meet Juul, hun hangoorkonijn.

Juul mocht zo realistisch mogelijk op het kaartje komen. Ook hadden Jonas en Laurence graag nog een baby-elementje erbij, maar bij onze bespreking kon niemand op iets specifieks komen. Ik nam enkele foto’s van vrolijk rondhuppelende Juul en ging thuis aan het schetsen.

Daar kwam ik onder andere op de konijnenrammelaar. Die mocht op het kaartje samen met konijn Juul, liefst in vol ornaat afgebeeld.


Ik weet niet of de tekenaars onder jullie dat ook hebben, maar doordat ik rechts ben, is het voor mij gemakkelijker om – als ik mensen en dieren in profiel moet tekenen – die naar links gedraaid te tekenen. En dat was nu net de kant die Juul weigerde te poseren toen ik op bezoek was, de divo.



Gelukkig kon Jonas bovenstaande foto nog thuis nemen. Hierop baseerde ik dan ook mijn uiteindelijke illustratie.
Aanvankelijk dacht ik om met verf aan de slag te gaan, maar na een aantal uren worstelen stak ik verfborstels en -tubes terug weg. De details van de potloodtekening gingen te veel verloren en uiteindelijk besloot ik om de tekening gewoon digitaal in te kleuren. Na eindeloos veel kleurlaagjes in Photoshop kreeg ik konijn Juul in al zijn glorie op het kaartje, klaar om Emiel te verwelkomen. Welkom op de wereld, Emiel!

Jeugdboekenfeest: de making of

En of ik het zag zitten om flyer en affiche voor het Jeugdboekenfeest te ontwerpen! Ondergetekende boekenfanaat wreef in haar handjes, woop woop! Mijn eerste schetsen hadden boeken hier, boeken daar, boeken overal, jà toch?


Feedback één was duidelijk: leuke figuren, maar minder boeken graag. Het jeugdboekenfeest gaat om meer dan lezen alleen en om kinderen die geen boekenwurmen zijn niet af te schrikken, moesten de tekeningen aangepast worden. Mocht erbij: een crèmekar, een fotoshoot, iets rond muziek maken, misschien een prieeltje, een medaille die naar de KJV-prijsuitreiking verwijst. Bon, terug naar de tekentafel!


Mijn hernieuwde ontwerp viel goed in de smaak, alleen… de ballonnen moesten uit de affiche aangezien ze erg milieuonvriendelijk zijn.
Euhm, zover had ik gewoon zelf nog nooit gedacht. Eerlijk? Mijn eerste reactie was om online op te zoeken of er echt geen milieuvriendelijke ballonnen bestonden. Ik wist niet goed hoe ik de ballonnen moest vervangen en ik wou vooral de compositie niet drastisch veranderen. Maar, klant is koning en ik ging opnieuw aan het schetsen met deze twee aangepaste figuren als gevolg:

Het zijn uiteindelijk mijn 2 favoriete figuren uit het ontwerp geworden. Door om die ballonnen heen te moeten denken, zijn de figuren uiteindelijk sterker geworden.
Bon: over naar kleurkeuzestress. Ik wou het palet bewust beperkt houden om geen kleurboek te krijgen. 4 kleuren maximum had ik mij voorgenomen, maar ja, wélke?


Een post op facebook bevestigde mijn vermoeden: de middelste werkte het best.

Laatste wat me nog restte was om vlagjes toe te voegen op de achtergrond. De vlagjes waren een feestelijke must volgens de opdrachtgevers, die de vlagjes op één van mijn eerdere afficheontwerpen (voor de Gullegemse Noenefeesten) hadden gezien en eigenlijk sowieso dit ontwerp als voorbeeld zagen voor wat ze wilden met het ontwerp van het Jeugdboekenfeest.

Ik wou absoluut geen kopie van die voorgaande affiche, dus vlagjes kwamen erbij, maar iets anders aangepakt. Et voilà: voor- en achterkant van de flyer voor het Jeugdboekenfeest.

Wat denken jullie: vinden jullie een dergelijke blik achter de schermen interessant? Meer van dat? Als jullie extra vragen hebben, laat maar horen!

Norah

Nog een geboortekaartje om het (werk)jaar 2018 mee af te sluiten: deze keer voor Norah!
Toen ik de eerste keer met Pascal en Saartje samen zat voor dit kaartje kwamen we niet veel verder dan een ‘eenvoudig schattig diertje’. Ze wilden ook iets dat verwees naar de betekenis van Norahs naam: ‘licht’. Na enkele schetsjes viel hun keuze op deze poes en het zonnetje dat ik voorstelde werd ook goedgekeurd. Oorspronkelijk had ik de zon getekend als een ballon die de poes vasthield. Even later kwam nog de vraag of er een vlieger in het kaartje kon: het kapstoksymbooltje van grote broer Arthur in de kleuterklas is namelijk een vlieger. Zo werd het dus een zon op een vlieger en tekende ik de kat net een tikkeltje dynamischer.

Voor de kleuren kreeg ik ter inspiratie 3 staaltjes stof waarmee Saartje de doopsuikerzakjes zou maken. Die op de foto vond ik het leukste van kleurenpalet (appelblauwzeegroen, é…). Ik ging nét iets meer pastellerig, maar met een vrolijke gele toets.

Welkom, Norah!