Bon, Red Carpet Oscars 2010: ik ben teleurgesteld. Zoeken naar een ‘waw’ of iets dat eruit sprong (behalve Molly Ringwald dan, met haar strakke rosse froufrou en paarse Cleopatrajurk herkende ik haar bijna niet) was dit jaar uitermate lastig. Bustierjurken en één schouder zijn nu al een paar jaar in, ok, we wéten het ondertussen al. Meer rushes en frullekes zijn een nieuwe, vooral opvallende trend die ik helemaal niet toejuich, bah. Kate Winslet en Kathryn Bigelow, normaal piekfijn in orde, stelden teleur (dan vond ik het korte jurkje bij de uitreiking van de BAFTA’s van Bigelow véél beter).

Sandra Bullock had precies al geraden dat ze de Oscar zou krijgen, ze zag er inderdaad oogverblindend uit, maar wist zich op de rode loper precies toch geen houding in die klassieke prachtMarchesa.
Ook gebuisd voor houding: Miley Cyrus (rechte rug, alsjeblieft!) en of course zuurpruim-ik-kàn-niet-lachen Kristen Stewart. Beiden heel mooie jurken, maar nog een paar lesjes houding-op-de-rode-loper te leren.

Wie het nét niet haalden voor mij:
Carey Mulligan (bovenaan héél interessante jurk, tot er weer zo’n kort stuk vooraan en langere sleep achteraan blijkt te hangen en nee, die giga-oorringen pasten niet bij haar korte bonde kopje, maar toch een pluspunt voor durf)
Anna Kendrick: het poederroze van de Elie Saab drapagejurk stond haar gewéldig, maar dat blote been maakte hem nét dat tikkeltje ordinair.

Afijn, brrrrrrrboinggg, mijn persoonlijke favorieten:Maggie Gyllenhaal in Dries Van Noten (juy!)
Rachel McAdams in Elie Saab


Wat me ook opgevallen is: dit jaar zagen we de massale terugkeer van de knijpoorringen, of toch oorringen in die stijl. De enorme exemplaren van Carey Mulligan hingen zodanig laag dat ik vermoed dat het ook nijpers waren. Meestal in wit of oud zilver, alsof het antieke erfstukken zijn, bolletjes, bloemetjes, fijn, gedetailleerd, maakt niet uit, ik vond ze stuk voor stuk schitterende accessoires.